آیین اهورایی

پس از صافی شدن هرچیزی می نویسیم بی ارتباط به هر چیز
 
درباره سفر
ساعت ۸:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢۱ : توسط : انوشیروان بهدین

عارضم خدمتتون که یه چند وقتی نیاز به بازسازی داشتم . سفر یه مشکلاتی رو برام پیش اورده بود . بعدشم یه عالمه کارهای نیمه تموم و پیگیری اونها . الانم در به در دنبال خونم . ایشا للا که زودتر پیداش می کنم .

دست آیین هم درد نکنه . دیدم برام سنگ تموم گذاشته . تو سفر نامش کم کسری نذاشته و همه چیز رو اورده ( ان شاءالله) . خوب یکی از دوستان حق داره بگه "یه همچین سفری همپای خودشو میخواد در غیر اینصورت یه خورده سخت میگذره". واللا فکر کنم سفر ناممو از زبون خودم منتشر کنم در جناح بندی وبلاگی همه بیان پشت من . ولی بی خیال .

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکینیم

جامه ی کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

بنده سابق بر این عنوان "تک و تنها" رو بر گزیده بودم . اینم یه دلیلش . خیلی وقتا به مخالف های خارجی یه حکومتی می گفتم : بابا ، چتونه ، همتون که هدفتون مشترکه ، پس چه مرگتونه که مث سگ و گربه به جون هم می افتین . خوب با هم کنار بیاین دیگه . ولی مسلما بعد از این سفر همچین جملاتی رو به اونها نمی گم .

خیلی مشکلاتو گذشت زمان حل می کنه .  خدا رو شکر که روز های اول چیزی ننوشتم .  نمی دونم ، شایدم آیین درست می گفت و می گه . چون خودش حداقل به تک و تنها بودنم خیلی واقفه .

خلاصه عزت زیاد .