ای چشم مخملی من ،
شکوه آینده
امروز
این عشق ماست ، عشق به مردم
(( بگذار
درفش سرخ
زیبائی ترا بستائیم … ))
من کور نیستم
باید ترا بستایم میدانم .
اما کجاست
جای دیدن تو
وقتی که هموطنم برده ،
و خاک خوب ترا جراحی می کنند
باید که خاک من
از خون من
بنا گردد …
بنای آزادی
بی مرگ و خون
کی میسر شد ؟
پیکار می کنم
می میرم …
اینست عشق من
میدانی
من ایرانیم …

             خسرو گلسرخی

/ 0 نظر / 3 بازدید